Apel Pamięci Andrzeja Pokorskiego

9 kwietnia w Konsulacie Generalnym RP w Sydney odbył się Apel Pamięci Andrzeja Pokorskiego, który zginął w wypadku drogowym 7 kwietnia 2018 roku prowadząc kolumnę Rajdu Katyń-Smoleńsk.

Fotoreportaż Bogumiły Filip i Toma Koprowskiego.

  • L-P: Dr Ryszard Dzierzba, Bogumiła Filip, Vitek Skonieczny, konsul Regina Jurkowska, córka konsul Jurkowskiej fot. Bogumiła Filip

 

  • L-p: Dr Ryszard Dzierzba, Vitek Skonieczny, konsul Regina Jurkowska fot. Tom Koprowski

 

Życiorys Andrzeja Pokorskiego

Andrzej Pokorski, ur. 12 IX 1960 w Podgrodziu k. Elbląga. Ukończył Zasadniczą Szkołę Górniczą w Wodzisławiu Śl. (1978).
1978-1980 zatrudniony w KWK 1 Maja w Wodzisławiu Śl., 1980-1981 w KWK ZMP w Żorach, XII 1981 – 1982 w Przedsiębiorstwie Wdrożeniowo-Produkcyjnym Prodryn w Wodzisławiu Śl.

1980-1982 organizator struktur KPN w Wodzisławiu Śl., przewodniczący. Od X 1980 w „S”.

13-15 XII 1981 uczestnik strajku w KWK ZMP, członek KS, 16-18 XII 1981 uczestnik strajku w KWK Borynia w Jastrzębiu-Zdroju; 20 XII 1981 zwolniony z pracy. XII 1981 – VIII 1982 członek grupy podziemnej Legion Polski, redaktor i autor w piśmie Legionu „Bagnet”, drukarz (w mieszkaniu Ryszarda i Wandy Papierzańskich w Żorach) i kolporter pisma w Żorach i Wodzisławiu Śl.; uczestnik akcji ulotkowych, malowania haseł na murach, prowadził zbiórki pieniędzy na pomoc dla represjonowanych. 29 IV 1982 uczestnik akcji wysadzenia postumentu z godłem ZSRS w Wodzisławiu Śl. 29 VIII 1982 zatrzymany, internowany w Ośr. Odosobnienia w Katowicach, 23 IX 1982 aresztowany, 11 V 1983 skazany w trybie doraźnym wyrokiem Sądu Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu na sesji wyjazdowej w Katowicach na 3,5 roku więzienia i 2 lata pozbawienia praw publicznych, osadzony w ZK w Strzelinie, od 5 XII 1983 uczestnik 54-dniowej głodówki o status więźnia politycznego i poprawę warunków bytowych w więzieniu, zwolniony 23 III 1986. 1986-1987 bez zatrudnienia; prowadził w mieszkaniu punkt kolportażu prasy podziemnej, m.in. „Wolnego Związkowca”, „RIS-u” oraz przywożonych z Warszawy „Tygodnika Mazowsze”, „Woli”, książek i druków okolicznościowych; w Warszawie pomagał przy emisji audycji Radia „S”. W 1986 kilkakrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, skazywany przez kolegium ds. wykroczeń na grzywnę za uchylanie się od ustawowego obowiązku pracy.

Od 1987 na emigracji w Australii, 1987-1989 pracownik fabryki aluminium Alcan w Sydney, 1989-1999 firmy budowlanej, od 1999 właściciel firmy remontowej w Sydney. 1987-1988 pomagał w organizowanym przez Biuro Informacyjne „S” w Sydney transporcie leków do Polski. Od I 2008 członek Związku Więźniów Politycznych Okresu Stanu Wojennego Oddział w Australii, od 2009 ZWPOSW w Australii.

2 VIII 1982 – 24 II 1984 rozpracowywany przez Wydz. V-2 KW MO/ WUSW w Katowicach w ramach SOR krypt. Introligator.

Halina Żwirska